Amores de mi vida, compañeros de fatigas, familia, amigos, amigas, amiguísimos y amiguísimas....tengo que admitir que en el momento en el que estoy ahora...no podría ser más feliz!!! Y que con esto no quiero decir que no os eche de menos, a vosotros, a mi isla...pero sabéis ese momento en el que realmente te empiezas a encontrar a gusto, cómoda y feliz? Pues así estoy yo...no sé que me ha dado New York...pero aquí he encontrado algo increible, algo que aún no tenía y que ahora ya forma parte de mí....y lo mejor...es que seguirá formando parte de mi cuando vuelva...Por fin, puedo decir que he construido una vida completa (aun sabiendo que es provisional) aquí en la otra punta del mundo. En las clases no paramos, ya hemos salido a grabar al aire libre y es una maravilla empezar a comprobar que los conocimientos que estoy adquiriendo no son en vano y lo que para mí antes eran conversaciones de cámaras ahora son cosas que sé hacer y que además me encanta hacer!!! Sueño con comprarme una cámara pero de momento los dólares no hacen más que acabarse en mi cartera...así que sigo buscando una solución...eso sí...nada me impide ponerme a grabar como una loca!!!!



Esta última somos Dash y yo (Dash como yo la llamo, en realidad se llama Darius y la llaman Dasha...y de ahi Dash...), está como una cabra pero es un cielo y nos lo pasamos pipa!!! Ya le he prometido que después de ir a la boda de mi brother en Polonia (sea cuando sea) me pegaré un saltito a Rusia!!! Es lo bueno que tiene ir haciendo amigos por todo el mundo!!! Como veis, con los compañeros de clase me llevo absolutamente genial!!! Hay gente de todo pero de todo todo el mundo. Está Saroja que es canadiense, Serish que es de Pakistán, Csara que es de Hungría, Matt de San Francisco, Josh de Londres, Megan de Nueva Zelanda, Harriet de Inglaterra, Erika de Korea, Dasha de Russia, Joaquim de Brasil, Maria de Spain, Valentina de Italia, Amanda, Claire, Audrey, Alex, Tommy, Sandra, Anjeli, Amberley, Ronnie, Phily, Michelle, Courtney....en fin que somos muchos!!! Aunque la mayoría está haciendo el curso de un mes...para el de dos meses nos quedamos solo 6!!! Eso si haremos más práctica que nunca y estamos encantados...disfruto muchísimo en clase pero los horarios son larguíiiiiiiisimos, acabamos agotados...algunos más que otros....fijaos en mi compi Valentina...pobrecita mia...pero es que ya le vale....en primera fila y SOBANDO!!!! Intentabamos no reirnos mientras el profesor de cámara nos hablaba de Chroma Phase...pero era casi imposible!!!! (La foto está borrosa pero que le vamos a hacer?? Sin mi cámara tengo que nutrirme de mis compañeros...y no es que Amanda sea mala fotógrafa es que no es nada fácil hacer la foto en clase sin que se den cuenta...)

Después de las risas y el trabajo, la verdad es que cuando llego a mi "home" descanso una horita o así; y si nadie de clase ha preparado ningún plan o no he quedado con nadie (es que todo el mundo quiere estar con la "spanish girl", jajaja, me parto de risa, me llaman "sunshine" por la mañana y dicen que soy "so cute"...a veces me paro a pensar..¿que pasa? ¿nunca han visto una española? Si es que soy mediterránea y eso por mucha New York que haya no me lo quita nadie!!!) Y si quiero estar tranquila hablo un poquito con Najma (recordais mi nueva roommate), a ella la adoro, podemos hablar de cualquier cosa y nos partimos de risa!! También nos pega por ir a pasear por Central Park pero no siempre nos sale del todo bien....ayer fuimos a pasear por la noche y descubrimos una piscina enooooooorme en medio de Central y es pública!! Asi que en breve nos iremos a pegar un bañito...

.JPG)
Y con la ilusión de la piscina...andando andando....se nos fue la olla y tiramos para el norte de Central Park....en fin...que acabamos en Harlem (MI SEGUNDA VEZ....) y a unas horas que no eran buenas....el acojonamiento que nos entró cuando después de hacernos esta foto....

....salimos del parque al barrio más chungo que os podais imaginar....uffff!!! Y seguro que por el día no es nada...pero por la noche os prometo que acojonaba....acojanaba tanto que la reacción fue....
- PARA UN TAXI, PARA UN TAXI YA!!!!!!!
-SHIT, NO HAY TAXIS EN LA ZONA!!!!!!!!
-MIRA BIEN, MIRA BIEN, HAY QUE SALIR DE AQUÍ YA!!!!
-UNA PARADA DE METRO!!!
-NO SABEMOS DONDE VA..
-CUALQUIER SITIO MEJOR QUE SEGUIR AQUI!!!!
Y así cogimos el metro...menos mal que el subway si que ya lo controlamos bien así que nos fuimos dirección a Times a por algo de cenar...Times Square es impresionante ya os lo dije pero procurad ir varias veces porque normalmente te quedas tan impresionado con el centro de Times Square que no callejeas por las demás y tanto las paralelas como las paralelas a las paralelas...todo es impresionante...estuvimos en la séptima cenando así que aquí tenéis un par de imágenes típicas, por supuesto, sin que falte el policia a caballo que es feliz mientras la gente le hace fotos...

No como el otro día, que vi un señor con un gato en la cabeza (si, si, con un gato en la cabeza) y quería hacerle una foto...menos mal que me di cuenta de que cuando le hacías la foto te pedía un dólar por hacerte de modelo!!! Que un dólar no es nada...yo se lo doy sin problemas...pero pagar por un hombre que tiene un gato en la cabeza me parecía demasiado turista!!! En fin...sigo con 7th Avenue...




Me he aficionado el pepperoni tanto!!! Pero que no sólo como eso!!! Que como pescado, carne, fruta (uvas, cerezas, manzanas) y mis krispies que no me falten!!! Así que bien alimentada que estoy tanto de comida como de felicidad....a dormir...que mañana me espera otro maravillosísimo día en New York City...os quiero, os adoro, os echo de menos...gracias a todos por escribirme y gracias a los que no escribis pero sí leeis...GRACIAS....BE HAPPY, NEVER FORGET IT...LIFE IS SO SHORT AND THERE ARE MILIONS OF THINGS TO DO...DON'T WASTE TIME...LIFE IS DE BEST PRESENT THAT WE HAVE...SEE YOU SOON...
ALBITA (Aún sin cámara pero sin descuidar a mis bloggers)
Hola sweety, Pepperoni??? quien lo iba a decir... Tienes que tener cuidado con los metros y las caminatas nocturnas, deberías haber llevado el Mio del Papa. Estoy contento que te lo pases bien.
ResponderEliminarUn beso
Bro'
M'encanta com escriu i com ho escrius, el que vius i com ho vius, el que sents i com ho sents pq sempre acabes transmetent la teva alegria als demés... Aquest darrer paràgraf me'l faig meu! Perquè necessit fer-me'l meu! Don't waste time...life is the best present we have! You are absolutely right!
ResponderEliminarBessitos wapa!
Mojitos (ster)
es que entro en tu blog y 3 entradas nuevas... que forma mas eficiente de actualizar!!!!
ResponderEliminary obviamente...me muero de la envidia!!!!
que siga todo asi!!!
un beso!
Mone
Realment t'has d¡aturar a pensar quins son els elements q et fan sentr aixi i mirar d'aconseguir el mateix ambient una vegada en tornar a Mallorca.
ResponderEliminar:) avui soc breu!! pero estic contentissim q hagis passat al bajon a trobarte mes feliç q mai. ^^
i ara m'en vaig a veure un mago en v.o.s.e. el meu amic Harry :P
juas juas, d'aqui 25 minuts comença i encara m'he de vestir!!! jorl!
Besos!!
hola cielo,a tu tita le gusta mucho seguir todas tus peripecias pero me gusta mas cuando dices que estas feliz. Yo para colaborar en ese estado cada dia te dedico mis mejores deseos y pensamientos por la noche, en la terraza a la luz de las estrellas.
ResponderEliminarLe comente a Nieves donde estas y que hacias me dijo que como Alba no hay nadie y olé tus ovarios.muchos besos de tu padrino que tambien te ha visto y alucina
Los tiburones siguen comiendo como ... Bueno Bromas aparte, estoy muy contento de leer que todo va viento en popa, era algo que tenías que hacer y lo estas haciendo, enhorabuena, estás consiguiendo tus objetivos. Tu sabes que aunque no escriba, si soy de esos que lee cada día tus entradas y como yo estoy coneto tu ... Besos, muchos, muchos más de los que te puedas imaginar ...El gato con botas
ResponderEliminarHE leído tus comentarios y como no, todos los de las personas que te siguen,y cada vez me lo ponen mas difícil ¿como puedo ser original? para sorprenderte, ¿que puedo hacer para conmoverte? francamente lo tengo muy complicado, pero lo intentare. Lo primero te diré que te creo que comes de todo ,pero solo cuelgas fotos comiendo mas de lo mismo, envíame alguna comiendo cerezas, manzanas, pescado, etc.te diré que esto ultimo que has escrito me ha llenado de tranquilidad,esa es mi ALBA, optimista, incansable, eufórica, soñadora etc. Por fin he recuperado a mi niña,porque aunque estés demostrando que eres toda una mujer, para mi siempre seras mi niña y por eso siempre que me necesites estaré ahí, pero no quiero ser pesada ,así que quiero respetar tu espacio y tu felicidad,por ese motivo me despido hasta cuando tu quieras, porque si de mis deseos dependiera, me arruinaría en llamadas telefónicas,tan solo por oír tu voz. Un beso muy grande de tu pesadilla.
ResponderEliminarPequeña tisu!!! Acabo de llegar hoy mismo del Escorial y ya estoy aqui viendo tus aventuras que me encantan y me llenan de energia y alegria.
ResponderEliminarHoy no escribire mucho que estoy cansadita, pero si decirte que pongas mas videos que por lo menos a mi me encanta verte en directo.
Un besito guapa, te quieroooo
Hola Alba!
ResponderEliminarWhere are you?!?
Yesterday we had SO much fun at the party but I miss your "risotada espanola".
Come on! We need un "poquito de movida".
Don't disappear, write an email!:-)
Ciao
Matteo
Hola Alba sóc el Jordi Julià estic llegint el teu blog i m'encanta tot el que ens expliques. un petonàs molt gran wapa!!!
ResponderEliminarHELLO DARLING
ResponderEliminarI M FOLLOWING YOUR STEPS
X^D